flavourites.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Lieve foodies,
 
Flavourites gaat verhuizen. De commerciele Flavourites-site vind het niet fijn dat mijn blog ook zo heet dus vanaf vandaag is mijn volledig nieuwe blog hier te vinden.
Nieuw! Nu nog overzichtelijker! Nu nog meer fijne recepten! Nu nog mooier!
Enfin.... kijk zelf maar.
Lees meer...
Een vast wekelijks ritueel is hier het foerageren. foe - ra - ge - ren [-` zjeer ` (n)] («Frans) (foerageerde, h. gefoerageerd) voedsel verschaffen, op voedsel uitgaan, eig & fig
Alleen de term al... heerlijk! Niks one-stop-shopping in de AH XXXXXXL maar eigenhandig erop uit! In periodes dat ik meer tijd heb, trek ik er zelfs op het fietsje op uit. OK, en het moet natuurlijk niet regenen, niet te hard waaien en minstens 15 graden zijn.
De boerenmarkt op het Vredenburg, Peek en van Beurden, allemaal fijne plekken om te bezoeken. Als ik werk in Amsterdam heb, rij ik op donderdag of vrijdagavond op de terugweg vaak even langs Baambrugge, langs de Lindenhoff. Ach... er is teveel lekkers als je goed oplet.
Maar ja, soms trekt de economie ineens als een dolle aan en kom je als freelancer zomaar ineens om in het werk. Miss Flavourites zit dit jaar dus tot einde oktober al helemaal volgeboekt! Wie denkt dat dat leidt tot enorme stress in de keuken heeft het mis. Het enige verschil is dat het fietsje blijft staan (en om dat te compenseren, maakt de crosstrainer in de avond overuren, haha!) en ik gewoon aan het foerageren sla op internet. Wat een gemak! En wat een keuze! Zo kwam ik laatst in mijn zoektocht naar grof roggemeel op de site van finefoods-online. Geen idee of het enorm duur is (zal best) maar wat een foodparadijs! Echt een soort Hanos maar dan uitgebreider. Ik kwam daar van alles tegen waar ik het bestaan niet eens van kende zoals Risotto die minstens 3 jaar heeft "gerijpt". De zogenaamde acquerello risotto. Enfin... uiteraard zat dat direct in mijn boodschappenmandje dus binnenkort op Flavourites weer eens risotto!
Tja, aan het einde van de sessie zat er wel meer in mijn boodschappenmandje. Zwarte belugalinzen heb ik weliswaar nog nooit geproefd maar zijn door alleen de naam al onweerstaanbaar. Bovendien heb ik de laatste maanden een enorme trek in linzen dus dat komt mooi uit. Ook die heerlijke castelluccio linzen die we altijd meenamen uit Umbrie zijn kennelijk gewoon vanaf de bank te bestellen. En het is me naar maanden zoeken bij vele turkse en marokkaanse winkels eindelijk gelukt za-atar te vinden!
Alleen een ding bleef onvindbaar. Het heet mastiek en is een soort hars die wordt geproduceerd door de mastiek boom (Pistacia Lentiscus L.) die alleen op Chios in Griekenland groeit. Door de eeuwen heen is de mastiek voor verschillende doeleinden ingezet. Onder meer voor kauwgom, als smaakstof voor ijs, als toevoeging van textiel producten en zelfs voor de hete tegels van de spaceshuttle. Nice!
"Waarom wil een mens in godsnaam mastiek kopen?"  hoor ik velen nu denken. Dat is dus ook weer zo'n onweerstaanbaar ingredient vanuit een Masterchef uitzending waarin Georges Colombaris een lamsschenkelschotel maakte met griekse yoghurt, enorm veel kruiden, honing en dus mastiek.
Uitgerekend dat ingredient bleek dus onvindbaar, tot ik het vorige week tegenkwam in een klein, onooglijk grieks winkeltje Rigakis op de Amsterdamsestraatweg in Utrecht. Gewoon tijdens het foerageren. Op het fietsje.
Vandaag eten we dus gebraiseerde lamsschenkels van Georges Colombaris.
Waanzinnig lekker. Recept komt er zo aan! Nu eerst even eten...


En hier dus het recept:
Voor 4 groten heb je nodig:
4 lamsschenkels, goed ingewreven met zout en peper
4 el olijfolie
1,5 dl witte wijn (of een restje champagne van een feestje, haha!)
4 dl kippenbouillon
750 gram griekse yoghurt (please! niet die 0%-vet variant!)
5 takjes verse tijm
3 sjalotjes in heel dunne ringen
5 stukjes mastiek (daar ging het immers om!)
3 teentjes knoflook, gehakt
4 el honing
bakpapier
 
Wat je doet is:
Verwarm de oven voor op 150 graden.
Verhit de olie in een braadpan waar de 4 schenkels mooi naast elkaar in passen. Bak de schenkels met twee tegelijk mooi rondom bruin en haal ze uit de pan. Als de laatste schenkels uit de pan zijn, blus je de aanbaksels af met de witte wijn. Maak de aanbaksels goed los van de bodem. Doe schenkels terug in de pan. Leg ze zo plat mogelijk naast elkaar. Voeg de bouillon toe en leg vervolgens tijm, mastiek, sjalotten en knoflook op de schenkels. Schenk er de honing over en plamuur de boel vervolgens dicht met de yoghurt. Dek af met een cartouche, dat is een cirkel van bakpapier, even groot als de doorsnede van de pan met in het midden een rond gat om te ontluchten.  Doe er vervolgens de deksel op en zet 4 uur in de oven.
Na die tijd is het vlees zo zacht dat het spontaan van het bot valt. De yoghurt is gestremd en samen met alle lekkere smaakjes een soort warme kruidenkaas geworden. OK, dat klinkt ronduit smerig! Maar geloof me, het is zalig.
 
Klaar om op te dienen. Heerlijk met pitabroodjes, yoghurt met kruiden en knoflook, en een tomatensalade met sjalot en feta.
 
Enjoy!!!
 
Lees meer...
Vandaag zat ik in het publiek van de Nova College Tour. Tja, je moet er iets voor over hebben om oog in oog te staan met een van 's werelds culigrootheden. Of; zoals Ron Blaauw zegt: "God in de keuken".

Voor wie hem niet kent: Alain Ducasse bezit over de hele wereld zo ongeveer 25 restaurants, samen goed voor 19 Michelinsterren. Als foodiefreak wil je daar dus wel eventjes voor in de rij staan. Alhoewel... eventjes? Na 3 kwartier opeengepakt als een stel biokippen voor de ingang van de zaal, vielen de eersten flauw. Inderdaad... je moet er iets voor over hebben!
En was het wat? Dat kun je wel zeggen! Sowieso was het briljant om tout culinair Nederland bij elkaar te zien. Op alle fronten. Dus de studentjes van ROC Amsterdam zaten gebroederlijk naast onze eigen culipersonalities (Kranenborg, Jaspers, Blaauw, Carron, Lute, van Wolde, Braakhekke en Rive) en uiteraard ook de TV-kandidaten van Topchef en Masterchef mochten niet ontbreken!
De opname zelf was interessant al moet ik wel bekennen dat de man nogal in herhaling kan vallen. Volgens Ducasse is een kok niet veel meer dan een doorgeefluik. Iemand die zorgt dat de beste ingredienten op de juiste manier bij de gasten komen. Bye bye culinaire ego's! Van een gerecht wordt 70% bepaald door de kwaliteit van de ingredienten, 25% is techniek en slechts 5% is talent. Met alle informatievoorzieningen tegenwoordig is alles voor iedereen toegankelijk en daardoor ook door iedereen te leren. Goed nieuws dus. Alle verhalen over de "kunst van het koken" en de "passie voor het vak", kunnen het raam uit. Begin bij het begin (dat zijn meestal de groenten), doe ervaring op op alle vlakken, maak jezelf alle technieken meester en ga daar vervolgens op door. Dan kom je er wel!
Waar Ducasse momenteel vooral de trends ziet, is in het duurzamer gebruik maken van ingredienten. We roepen het al zo lang; eet wat de seizoenen brengen en het liefst wat uit de buurt komt. En om de wereldvoedselvoorziening enigszins te ontlasten zouden we minder eiwitten moeten eten (dus vlees, vis etc) en meer granen en groenten.
Dat Ducasse mij alvast heeft geinspireerd bleek vanavond toen ik veel te laat thuis kwam en voor mezelf nog even deze salade bij elkaar gooide. Hij was heerlijk!
 
Voor 1 persoon:
100 gram diepvriestuinbonen
100 gram peultjes
75 gram haloumi
handvol peterselie
1 el citroensap
3 el olijfolie
Peper en zout
 
En zo simpel is het:
Kook de tuinbonen ongeveer 5 minuutjes en voeg er dan de peultjes bij. Kook nog 3 minuten, giet af en koel direct af met koud water.
Dubbeldop de tuinbonen (dus het gruwelijke leerachtige grauwe velletje eraf halen!) en snij de peultjes in drieen. Doe in een kom en gooi er een handvol gehakte platte peterselie bij. Snij de haloumi in plakken en bak ze aan beide kanten goudbruin. Maak ondertussen de dressing door citroensap, peper, zout en olie goed door elkaar te kloppen (of shaken, waar je maar zin in hebt). Maak de groenten aan met de dressing en leg er de gebakken haloumi op.
Enjoy!

O ja, de uitzending is op 24 maart om 21.00 op Nederland 3.
Lees meer...
Ken je dat? Eind februari, bijna maart en dan alsnog in een winterdepressie schieten? Echt... dit soort dagen drijven me tot waanzin! De krokussen komen boven, de knoppen zwellen aan iedere tak en bij ons in de tuin staat de perzik al heel voorzichtig te bloeien... Dat dat nog helemaal niets zegt blijkt wel als je naar buiten kijkt. Koud, grijs, nat enfin; echt een dag waarop je het niet warm genoeg kunt krijgen en iedereen om je heen alsnog geveld wordt door zo'n fijn seizoensvirus.
Bij mij werken dit soort dagen een enorme behoefte aan zomereten in de hand. Lekker paprika's grillen, vlees marineren en aan spiezen rijgen, pastasalades in elkaar gooien. Gewoon omdat het kan! Alleen wat dan? Dan sta je daar met je spiezen. Hier is echt geen vrijwilliger te vinden om even lekker buiten te gaan barbeque-en en wees eerlijk... van een pastasalade krijg je het vandaag ook niet warm. Tijd voor het consensusmodel dus. Ik maakte gisteren een salade, maar dan wel een op temperatuur. Met lekkere troostende, aardse smaken. Echt voor zo'n dag als vandaag maar dan wel met een vette knipoog richting de zomer! Bovendien een enorme vitaminebom en die kan aan het einde van de winter natuurlijk ook geen kwaad.
 
 
Warme salade met aangeschoten linzen, feta en geroosterde pompoen
 
Verwarm je oven voor op 180 graden. 
 
1 flespompoen, schil eraf, pitten en draden eruit en in gelijkmatige stukken gehakt
2 rode uien, in parten gesneden
rozemarijntakje
olijfolie, zout en peper
1 rode chilipeper, zonder zaadjes en in heel dunne ringetjes
rasp en sap van een citroen
flinke hand vol gehakte platte peterselie
flinke hand vol gehakte koriander
200 gram verkruimelde feta (of drijfkaas)
 
200 gram lekkere kleine linzen (bv Puy of Castelluccio)
3 teentjes knoflook, velletje eraf en geplet
takje rozemarijn
2 laurierblaadjes
500 ml groentenbouillon
200 ml sherry
3 el olijfolie
 
Doe pompoen en uienparten in een braadslee, besprenkel met wat zout, de rozemarijnnaaldjes en olijfolie en zet in de oven voor ongeveer 45 minuten. Je wilt dat de pompoen een beetje carameliseert, dat geeft een heel lekkere diepe smaak, dus haal de pompoen er niet te snel uit, hij moet echt een beetje bruin zijn.
Het koken van de linzen is echt TE makkelijk: doe alle ingredienten voor de linzen in een pannetje en kook ongeveer 25 minuten. De ene lins is de andere niet dus het is erg verstandig even te proeven of de linzen gaar zijn. Let op: te gaar is ook niet handig, dan krijg je linzensaus. Mocht de boel droogkoken, voeg dan gewoon wat extra water toe. Giet de linzen af en laat een beetje afkoelen samen met wat olijfolie. Doe er dan het sap van een halve citroen, de rasp en de chilies bij en proef! Afhankelijk van je groentenbouillon wil je misschien nog wat zout toevoegen. Daarna peterselie en koriander erdoor scheppen.
Tot slot schep je er heel luchtig de feta en pompoenstukken door. Ook heel lekker: nog wat geroosterde pijnboompitjes erover strooien.
 
Niet te lang wachten met eten, anders wordt de salade alsnog koud (en jij ook!)
 
Enjoy!
 
Lees meer...
Gisteren was zo'n dag. Hele dag gewerkt. Veel te laat geworden. File op de A2. En echt 2 minuten voor sluitingstijd van de opvang de kids ophalen. Rennen! Vliegen! En dan nog koken ook.... Bijna garantie op drama's. Op dat soort dagen is het goed dat er dit soort supersimpele recepten zijn. Die je zo in elkaar zet. En ECHT in 30 minuten op tijd staan (dat is met bij de recepten van Jamie nog steeds niet gelukt, haha!). Op de koolhydraten na zit de hele schijf van vijf erin. Voor echte perfectionisten: kook er pasta bij met een klodder pesto, bak een broodje af (de oven staat toch al aan) of maak aardappelpuree, desnoods uit een zakje.
Drukke mama's en papa's van de wereld, doe hier je voordeel mee:
 
Voor 2 groten en 2 kleintjes heb je nodig:
500-600 gram witvis (afh. van je budget kun je enorm varieren, het is echter geen echt verfijnd recept dus kabeljauw zou ik zelf zonde vinden).
200 gram geraspte gruyere
200 gram geraspte emmenthaler
250 ml slagroom 
300 gram gehalveerde kerstomaatjes voor de vitamientjes
pesto naar wens
 
En zo supersimpel is het:
Verwarm je oven voor op 180 graden
vet een ovenschaal in (ongeveer zo groot dat de vis er in 2 lagen in past)
Meng de geraspte kazen met de slagroom en breng op smaak met peper en zout. Giet de helft van het mengsel in de ovenschaal. Leg hier de helft van de vis in een laag overheen. Hierover gaan de kerstomaatjes.
De rest van de vis en tot slot de rest van de saus erover. Klodder er naar smaak en behoefte nog wat pesto overheen. Schuif in oven en kijk er 20 minuten niet meer naar om (handig! Je moet immers ook nog tafel dekken, drinken inschenken, handen wassen, schooltassen ontdoen van half aangevreten appels, tekeningen bewonderen, pleisters plakken en de tv aanzetten/Wii aanzetten).
Daarna is het smullen geblazen. Weer eens wat anders dan de chinees!
Lees meer...
... dus mocht ik weer een taart maken! Echt ideaal als het een beetje gaat rondzingen dat je:
a: heel graag taarten maakt
b: het ook nog een beetje kunt
 
Dus weer lekker naar de Tafel van 18 om inkopen te doen, dat is alleen al een feestje. Dit keer heb ik voor het eerst andere taartvormen gebruikt, in de vorm van een bloem. Was als de dood dat de kapsels niet zouden lossen (vakterm, in normale mensentaal "dat de taart niet uit de vorm zou komen") maar gelukkig, geen stress.
Voor alle newbies hier; op deze plek staat stap voor stap uitgelegd hoe je zo'n slagschip maakt. En dit is hem
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Tsja, dat ligt voor de hand natuurlijk na de vorige post "Drijfkaas- deel 1". Ik schreef daar al dat je heel lekkere rolletjes kunt maken van gegrilde aubergineplakjes, gevuld met drijfkaas. Lekker fris met een pittige afterburn!
 
 
 
Zo moet het:
Snij een aubergine in de lengte in ongeveer 8-10 dunne plakjes. Als je dit voor de eerste keer doet, koop dan 2 aubergines, dan sta je niet te vloeken als het niet allemaal mooi recht is. Verhit een grilpan (liefst zo een met streepjes voor het effect). Kwast de aubergines allemaal aan beide zijden dun in met olijfolie en grill ze op de hete plaat. Ze zijn klaar als de plakjes mooie goudbruine strepen hebben en lekker buigzaam zijn geworden.
Laat de plakjes afkoelen en maak dan de vulling.
Verkruimel 200 gram drijfkaas en doe daar flink wat fijngehakte munt, een halve fijngehakte rode chili en een paar eetlepels citroensap door. Liever geen zout, de kaas is al zout genoeg. Leg nu steeds op het uiteinde van een plakje gebakken aubergine een schep vulling en rol op. Wat je over houdt aan vulling serveer je er natuurlijk bij!
 
Nu moet het alleen nog even hoogzomer worden, je hebt hier wel een zwoele zomeravond bij nodig namelijk.
Lees meer...   (3 reacties)
Wat een uitvinding, die drijfkaas! Te koop bij iedere turkse of marokkaanse slager/groenteboer/super en je kunt er werkelijk alle kanten mee op.
 
 
 
Normale mensen zullen dit saladekaas noemen. De griekse variant heet Feta en nepfeta heet zoiets als Salaki ofzo. Wij in Casa Flavourites noemen het drijfkaas omdat de kaasjes in de pekel vrolijk door het blik drijven (en omdat onze kinderen geen feta maar wel drijfkaas lusten, da's logisch).
Hier gaat er ongeveer 1 kiloblik per 2 weken doorheen en dat is niet zo gek als je bedenkt wat je er allemaal mee kunt doen. Tijdens de zomermaanden is het sowieso een hele makkelijke aanvulling bij iedere barbeque. Gewoon in een tomatensalade (tomaatjes, olijfolie, zout en stukjes drijfkaas, hoe simpel is dat?) of als smeermiddel (stukken drijfkaas met lekkere smaakjes naar keuze zoals gegrilde paprika, gedroogde tomaatjes, oregano etc. etc. in de blender tot pasta pureren).  Verder verdwijnt de drijfkaas hier heel regelmatig in een vulling voor het een of ander. Dat kan bijvoorbeeld een hartig taartje met courgette of paprika zijn maar verbrokkelde drijfkaas met olijfolie, bosuitjes, citroensap, munt en chili is ook heerlijk in rolletjes gegrilde aubergines (moet er nog een foto van maken, zalig recept!) of brouats. Brouats maken is echt een klusje voor knutselaars. Leuk maar niet moeilijk, je moet alleen geen haast hebben, dan is het irritant. Het is als verhaal bijna niet uit te leggen hoe je ze maakt dus ik heb er ooit wat fotootjes van gemaakt.
 
Stap1: Snij filodeeg (liever niet die diepvriesrommel van de super, die breekt alleen maar. Bij turkse en marokkaanse winkels hebben ze veel betere) in repen van ongeveer 10 cm breed. Leg alle repen op elkaar zodat de boel niet zo snel uitdroogt. Zet ook alvast je vulling klaar en een bakje gesmolten boter met een kwastje

 
Stap 2: smeer de bovenkant van het filodeeg helemaal in met de gesmolten boter en leg er een hoopje vulling op.
 
Stap 3: vouw nu de punt linksboven over de vulling.
 
Klap dubbel.
 
En nog eens...
 
Net zolang tot je het hele vel filodeeg om de vulling hebt geslagen. Doe dit voor ieder vel filodeeg tot je geen vulling of geen filodeeg meer over hebt. Leg je brouats op een bakplaat, kwast ze aan de bovenkant nog even in met wat boter en bak ongeveer een half uurtje in een oven van 200 graden (check na 20 minuten voor de zekerheid eventjes, ze moeten mooi goudbruin worden).
 
Eet smakelijk!!!
 
 
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
OK, nu ben ik dus kok. Geslaagd voor mijn examen en inmiddels ook besloten volgend jaar door te gaan met de opleiding zelfstandig werkend kok.
Maar nu? Eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik wil doen met koken. Behalve thuis koken uiteraard maar daar heb ik net een beetje een deprimerende som op losgelaten. Komt ie:
Een jaar heeft 365 dagen. Waarvan je minstens 150 dagen pasta of stamppot of aardappelen/vlees/groente kookt. Met kinderen moet je wel, anders dreigt ondervoeding....
Hou je 215 dagen over om los te gaan. Zo ongeveer net zoveel als er recepten in een kookboek staan. Conclusie: je kunt dus maximaal 1 kookboek per jaar afwerken. OK, die vergeet ik even want met de honderden kookboeken in mijn kast zou dat betekenen dat ik nooit meer een kookboek hoef te kopen. En dat terwijl Nigella begin september weer met een nieuw kookboek uitkomt! 
Ander probleem is: wat te doen met hele goede recepten? Zoals de gebraden lamsschouder met munt en granaatappelpitjes van afgelopen zaterdag? Of de zelfbedachte bietjestagliatelle met pompoenpuree, geroosterde pompoenstukjes en gefrituurde salieblaadjes van laatst.
 
 
Tuurlijk wil je die nog een keer maken! Maar ja, dat betekent automatisch dat er een recept bijkomt op de lijst van gerechten waar ik dit leven niet meer aan toekom....
Ik zie nog maar een uitweg; ik zal me op moeten geven voor de Masterchef-competitie. Kan ik in ieder geval een paar keer extra koken! 
Lees meer...   (2 reacties)
Zo af en toe doen we in Casa Flavourites ook aan "fine dining". Waarvan akte...
 
 
 
Recept post ik morgen
Lees meer...
Vind je mijn blog ook zo lekker? Stem, stem, stem! 
 

<!-- TAG Petitchef -->
<a href="http://nl.petitchef.com/" target="_blank" title="Keukenrecepten"><img src="http://nl.petitchef.com/hit.php?site_id=13151" border=0 title="Keukenrecepten" alt="Keukenrecepten"></a>
<!-- TAG Petitchef -->
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl